Ojcowie KapucyniParafia WniebowstąpieniaParafia Matki Bożej Nieustającej PomocyParafia Św. AnnyStrona Główna
Niedzielne Msze Święte
Parafia Świętej Anny

7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 15.00, 18.00

Parafia Matki Bożej

700, 900, 1030, 1200,
1315, 1800

Parafia Wniebowstąpienia

730, 1030, 1200, 1700

W Brzezinach - godz. 900

Wola Lisowska - godz. 900

Czytania na dziś
 
17 niedziela zwykła 30 lipca
29-07-2017 11:26 • Ks. Stanisław Rząsa

Głównym tematem dzisiejszych czytań jest dar mądrości Bożej. Księga Królewska stawia przed nami postać Salomona, który jako młody, wstępujący na tron władca, prosi Pana Boga o mądrość. Chce być królem sprawiedliwym, dlatego prosi o dar, który pozwoli mu odróżniać dobro od zła. Wierność sprawiedliwości jest bowiem najważniejszym obowiązkiem króla. Mądrość w Nowym Testamencie utożsamiona jest ze zdolnością wytrwałego zabiegania o zdobycie królestwa Bożego, którego obrazem jest ewangeliczna perła oraz skarb ukryty w roli. Dlatego Święty Paweł w Liście do Rzymian powie, że chrześcijanin to człowiek, który nie lęka się o swoją przyszłość, ale z wiarą prosi Pana Boga, by przygotował go na jej przyjęcie.

Prośmy więc z wiarą, by Pan Bóg otworzył nasze serca na przyjęcie Jego słowa.

Wiara wyraża się w konkretnych czynach...
 
 
Gdy spojrzymy na polskie statystyki odnoszące się do wiary, okaże się, że jesteśmy narodem w znakomitej większości wierzącym. Gorzej już przedstawia się sprawa z praktykowaniem wiary. Tutaj zaledwie 1/3 osób (33% osób) deklarujących się jako wierzący praktykuje swoją wiarę choćby poprzez udział w niedzielnej Mszy św.
 
 
Dla wszystkich nas jest chyba oczywiste, że jeżeli jestem uczniem, to mam określone obowiązki:
    Chodzenie do szkoły, noszenie książek, zeszytów, odrabianie lekcji. Jeżeli tego nie będę robił, to moja kariera naukowa zawiśnie na włosku.
    Oczywiste jest, że jeżeli pracuję w jakimś zakładzie, firmie, to moim podstawowym obowiązkiem jest chodzenie do pracy i wywiązywanie się z powierzanych mi zadań. Jeśli tego nie będę robił, to osiągnę status bezrobotnego bez prawa do zasiłku.
 
Również gdy chodzi o wiarę, musimy zdać sobie sprawę, z tego, że domaga się ona od nas konkretnych zachowań. Dzisiejsze słowo Boże podaje nam w tym względzie wspaniałe przykłady.
 
Król Salomon modli się. To jest pierwszy wyraz jego wiary. Ale jeszcze ważniejszym przejawem jego wiary jest to, o co się modli. A prosi Pana Boga o mądrość. Pan Bóg jego prośbą jest tak urzeczony, że nie tylko ją spełnia, ale dodaje do niej specjalne bonusy:
    Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie.
 
Święty Paweł w drugim czytaniu podpowiada nam, że jeżeli będziemy miłowali Pana Boga, to On będzie współdziałał z nami. A więc mamy tu ukazaną wiarę nie jako jakąś niezrozumiałą deklarację, ale wiarę wyrażającą się w miłości.
 
I wreszcie Pan Jezus w Ewangelii pokazuje nam przykłady dwóch ludzi ogromnie zaangażowanych w poszukiwania: skarbu i perły. To jest, to powinien być obraz wiary każdego z nas. Wiara jako proces poszukiwań skarbu, jakim jest sam Pan Bóg. Czy tak jest w naszym przypadku?
 
 
U nas dosłownie nakarmisz swoje ciało i ducha. Naszą kluborestaurację tworzymy z myślą o wszystkich, którzy nie boją się w życiu poszukiwać czegoś więcej: prawdziwych, głębokich wartości, w każdej dziedzinie swojego życia – mówi założyciel kluborestauracji DOCELOWO.
 
To jeden z przykładów przeżywania swojej wiary bardzo poważnie i pomaganie w odkrywaniu wiary innym. W Polsce powstają takie chrześcijańskie kluborestauracje, których celem jest właśnie dzielenie się wiarą i pomaganie innym w jej odnajdywaniu.
 
Dziś Pan Jezus bardzo wyraźnie prowokuje nas do zapytania się: jakim jestem człowiekiem? Biernym, czekającym, aż wszystko samo się stanie, czy też jestem zaangażowany, szczególnie w przeżywanie swojej wiary.
 
 
Weźmy przykład z człowieka poszukującego pięknych pereł. Weźmy przykład ze znalazcy skarbu w roli. Niech wiara będzie nasza perłą, naszym skarbem. Uczyńmy wszystko, aby wiara była naszą radością i przynaglała nas do dzielenia się nią z naszymi braćmi i siostrami. Amen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  Drukuj...
Misjonarz Prowincji Warszawskiej Redemptorystów – Elbląg
o. Zbigniew Bruzi CSsR

Wiara wyraża się w konkretnych czynach... 
 
Gdy spojrzymy na polskie statystyki odnoszące się do wiary, okaże się, że jesteśmy narodem w znakomitej większości wierzącym. Gorzej już przedstawia się sprawa z praktykowaniem wiary. Tutaj zaledwie 1/3 osób (33% osób) deklarujących się jako wierzący praktykuje swoją wiarę choćby poprzez udział w niedzielnej Mszy św.
 
 Dla wszystkich nas jest chyba oczywiste, że jeżeli jestem uczniem, to mam określone obowiązki:
    Chodzenie do szkoły, noszenie książek, zeszytów, odrabianie lekcji. Jeżeli tego nie będę robił, to moja kariera naukowa zawiśnie na włosku.
    Oczywiste jest, że jeżeli pracuję w jakimś zakładzie, firmie, to moim podstawowym obowiązkiem jest chodzenie do pracy i wywiązywanie się z powierzanych mi zadań. Jeśli tego nie będę robił, to osiągnę status bezrobotnego bez prawa do zasiłku.
 
Również gdy chodzi o wiarę, musimy zdać sobie sprawę, z tego, że domaga się ona od nas konkretnych zachowań. Dzisiejsze słowo Boże podaje nam w tym względzie wspaniałe przykłady.
 
Król Salomon modli się. To jest pierwszy wyraz jego wiary. Ale jeszcze ważniejszym przejawem jego wiary jest to, o co się modli. A prosi Pana Boga o mądrość. Pan Bóg jego prośbą jest tak urzeczony, że nie tylko ją spełnia, ale dodaje do niej specjalne bonusy:
    Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie.
 
Święty Paweł w drugim czytaniu podpowiada nam, że jeżeli będziemy miłowali Pana Boga, to On będzie współdziałał z nami. A więc mamy tu ukazaną wiarę nie jako jakąś niezrozumiałą deklarację, ale wiarę wyrażającą się w miłości.
 
I wreszcie Pan Jezus w Ewangelii pokazuje nam przykłady dwóch ludzi ogromnie zaangażowanych w poszukiwania: skarbu i perły. To jest, to powinien być obraz wiary każdego z nas. Wiara jako proces poszukiwań skarbu, jakim jest sam Pan Bóg. Czy tak jest w naszym przypadku?
 
U nas dosłownie nakarmisz swoje ciało i ducha. Naszą kluborestaurację tworzymy z myślą o wszystkich, którzy nie boją się w życiu poszukiwać czegoś więcej: prawdziwych, głębokich wartości, w każdej dziedzinie swojego życia – mówi założyciel kluborestauracji DOCELOWO.
 
To jeden z przykładów przeżywania swojej wiary bardzo poważnie i pomaganie w odkrywaniu wiary innym. W Polsce powstają takie chrześcijańskie kluborestauracje, których celem jest właśnie dzielenie się wiarą i pomaganie innym w jej odnajdywaniu.
 
Dziś Pan Jezus bardzo wyraźnie prowokuje nas do zapytania się: jakim jestem człowiekiem? Biernym, czekającym, aż wszystko samo się stanie, czy też jestem zaangażowany, szczególnie w przeżywanie swojej wiary.
 
Weźmy przykład z człowieka poszukującego pięknych pereł. Weźmy przykład ze znalazcy skarbu w roli. Niech wiara będzie nasza perłą, naszym skarbem. Uczyńmy wszystko, aby wiara była naszą radością i przynaglała nas do dzielenia się nią z naszymi braćmi i siostrami. Amen.

Misjonarz Prowincji Warszawskiej Redemptorystów – Elbląg
o. Zbigniew Bruzi CSsR


© 2009 www.parafia.lubartow.pl