Ojcowie KapucyniParafia WniebowstąpieniaParafia Matki Bożej Nieustającej PomocyParafia Św. AnnyStrona Główna
Niedzielne Msze Święte
Parafia Świętej Anny

7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 15.00, 18.00

Parafia Matki Bożej

700, 900, 1030, 1200,
1315, 1800

Parafia Wniebowstąpienia

730, 1030, 1200, 1700

W Brzezinach - godz. 900

Wola Lisowska - godz. 900

Czytania na dziś
 
5 Niedziela Wielkanocna
24-04-2016 11:16 • Ks. Stanisław Rząsa

 

Każdy z nas ma pewne doświadczenie życia w jakiejś wspólnocie. Nieraz wydają się one bardzo trudne. Tę trudność potęguje grzech, który jest przecież udziałem każdego człowieka. Dzisiejsza liturgia słowa zachęci nas do podjęcia próby życia w miłości. Dzieje Apostolskie powiedzą nam o tym, że Pan Bóg działa i objawia się przez drugiego człowieka − w ten sposób nawiązuje się relacja miłości. Apokalipsa Świętego Jana z kolei zwróci uwagę, że trzeba stać się ludem Bożym, a zatem wspólnotą, aby otrzymać życie wieczne. Natomiast Święty Jan wskaże, że miłość jest przykazaniem samego Chrystusa. Żaden człowiek nie może nazwać siebie uczniem Pana Jezusa, jeśli nie ma w sobie miłości.  
Słuchajmy z uwagą słowa Bożego i przyjmijmy je do naszych serc.

Każdy z nas ma pewne doświadczenie życia w jakiejś wspólnocie. Nieraz wydają się one bardzo trudne. Tę trudność potęguje grzech, który jest przecież udziałem każdego człowieka. Dzisiejsza liturgia słowa zachęci nas do podjęcia próby życia w miłości. Dzieje Apostolskie powiedzą nam o tym, że Pan Bóg działa i objawia się przez drugiego człowieka − w ten sposób nawiązuje się relacja miłości. Apokalipsa Świętego Jana z kolei zwróci uwagę, że trzeba stać się ludem Bożym, a zatem wspólnotą, aby otrzymać życie wieczne. Natomiast Święty Jan wskaże, że miłość jest przykazaniem samego Chrystusa. Żaden człowiek nie może nazwać siebie uczniem Pana Jezusa, jeśli nie ma w sobie miłości.   Słuchajmy z uwagą słowa Bożego i przyjmijmy je do naszych serc.

 

 

„Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem”. Nie zapominajmy, że te ostatnie, testamentalne słowa Jezusa zostały wypowiedziane w Wieczerniku, podczas Ostatniej Wieczerzy, kilka godzin przed okrutną Męka i Śmiercią naszego Najświętszego Odkupiciela i Zbawiciela. Jak skrupulatnie relacjonuje świadek naoczny św. Jan Apostoł i Ewangelista, „po wyjściu Judasza” Jezus, myśląc i mówiąc o swojej Męce, Śmierci i Zmartwychwstaniu, uwielbia Boga, bo On sam będzie uwielbiony w Nim, a Bóg przez Niego i w Nim – Synu Człowieczym i Synu Bożym. On już odchodzi, ale Jego uczniowie zostają. Teraz oni będą odpowiedzialni za Jego obecność w świecie. Znakiem rozpoznawczym nauki i dzieła zbawczego Jezusa Chrystusa była miłość „aż do końca”. Nie inaczej ma być w nauce i dziele Jego uczniów. „Jak Ja was umiłowałem” stanowi wzór, fundament i miarę miłości najpierw dla samych uczniów: „Żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie”. Jezusowe trzykrotne przypomnienie o wzajemnej miłości Jego uczniów wskazuje na najważniejszy znak rozpoznawczy ucznia Jezusa Chrystusa. Ten znak musi być tak mocny i jednoznaczny, aby „wszyscy” poznali – mówi dalej Jezus – „żeście uczniami moimi”. 
Żyjemy w epoce obrazu i różnego rodzaju logo, jako znaków rozpoznawczych znanych firm, koncernów, produktów czy nawet organizacji politycznych, sportowych, religijnych i pseudo religijnych. Ciekawa rzecz, że w tej samej rzeczywistości w imię demokracji, wolności słowa, wyznania i sumienia, najbardziej prześladowanym znakiem jest Krzyż – znak Bożego przebaczenia, miłości i miłosierdzia.

„Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem”. Nie zapominajmy, że te ostatnie, testamentalne słowa Jezusa zostały wypowiedziane w Wieczerniku, podczas Ostatniej Wieczerzy, kilka godzin przed okrutną Męka i Śmiercią naszego Najświętszego Odkupiciela i Zbawiciela. Jak skrupulatnie relacjonuje świadek naoczny św. Jan Apostoł i Ewangelista, „po wyjściu Judasza” Jezus, myśląc i mówiąc o swojej Męce, Śmierci i Zmartwychwstaniu, uwielbia Boga, bo On sam będzie uwielbiony w Nim, a Bóg przez Niego i w Nim – Synu Człowieczym i Synu Bożym. On już odchodzi, ale Jego uczniowie zostają. Teraz oni będą odpowiedzialni za Jego obecność w świecie. Znakiem rozpoznawczym nauki i dzieła zbawczego Jezusa Chrystusa była miłość „aż do końca”. Nie inaczej ma być w nauce i dziele Jego uczniów. „Jak Ja was umiłowałem” stanowi wzór, fundament i miarę miłości najpierw dla samych uczniów: „Żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie”. Jezusowe trzykrotne przypomnienie o wzajemnej miłości Jego uczniów wskazuje na najważniejszy znak rozpoznawczy ucznia Jezusa Chrystusa. Ten znak musi być tak mocny i jednoznaczny, aby „wszyscy” poznali – mówi dalej Jezus – „żeście uczniami moimi”. 
Żyjemy w epoce obrazu i różnego rodzaju logo, jako znaków rozpoznawczych znanych firm, koncernów, produktów czy nawet organizacji politycznych, sportowych, religijnych i pseudo religijnych. Ciekawa rzecz, że w tej samej rzeczywistości w imię demokracji, wolności słowa, wyznania i sumienia, najbardziej prześladowanym znakiem jest Krzyż – znak Bożego przebaczenia, miłości i miłosierdzia.

 


© 2009 www.parafia.lubartow.pl